Zowaar vandaag is Frankrijk ons gunstig gezind en mogen we varen. Daar we voor de sluis liggen varen we om kwart over 9 al uit en sluis nr. 2 staat groen als wij aankomen. [2,5 km] We varen in en als je uitvaart, kom je gelijk op de rivier. Het verval is miniem en misschien als het water op de rivier en kanaal even hoog staat kan je zo doorvaren. Nu in ieder geval niet maar toen ze de deuren opendraaiden, gingen ze gelijk weer dicht toen ze tegen de afslag aan kwamen. Dit nog een aantal malen geprobeerd maar iedere keer hetzelfde. Toen gebeld of er een techneut kon komen dus maar afwachten. Op een gegeven moment probeerden ze het weer en ja hoor hij bleef open dus konden we eruit. Daarna de rivier af en het enige probleem was om de invaart te vinden van het kanaal. Dat wordt aangegeven door middel van een pijl maar die staat min of meer verborgen in het groen. Dan kom je in een ronde sluis met 3 sluisdeuren want jje kan vanuit de sluis weer op de rivier komen beneden de stuw en dan verder naar zee. Wij moeten echter het kanaal verder op dus laten we die deur links liggen. We hebben voor deze sluis even moeten wachten zodat we onze Deense buurman erbij kregen die ook bij ons had liggen wachten op vrije vaart. Om kwart voor elf voeren we de sluis uit en zullen we de hele dag samen blijven. Nu hebben we een stuk van 13 km voor de boeg en dat is bijna geheel voorzien aan beide zijde van platanen zodat we door een soort groene tunnel varen. Erg mooi en in de zomer zal het wel wat verkoeling brengen. Jammer dat de bomen een ziekte hebben zodat de meeste gekapt moeten worden maar gelukkig hebben wij ze toch nog meegemaakt alhoewel er al verscheidene gekapt zijn.

Moeilijke bruggetjes en een mooi uitzicht op Bézier

De sluizen liggen tussen half 1 en half 2 stil en wij kwamen natuurlijk net om die tijd bij de volgende sluis. Dus weer even uitlaat tijd voor Benno. Daarna ging het weer verder maar dan met 3 want om half twee kwam er nog een huurboot bij. Gelukkig maar voor 3 sluizen want dat gestuntel kan ik maar moeilijk verdragen. Op een gegeven moment komen we bij een hefbrug die praktisch altijd openstaat maar voor ons dubbel rood. Er rijdt daar een trein overheen die de twee industrie gebieden aan weerskanten van het kanaal met elkaar verbindt en af en toe moet er materiaal van de ene naar de andere kant. Het leek erger dan het was alleen even schrikken. In Beziers zijn we via een aquaduct de rivier de Orb overgestoken en toen kwamen we bij de sluizentrap van Foncérannes aan. Het was inmiddels kwart voor 5 en wij hadden samen met onze Deense buurman de laatste opschutting. Dit zijn 6 sluizen achter elkaar oftewel 1 sluis met 7 deuren. Om die te doen is een avontuur op zich want het gaat hartstikke wild en de muren zijn te hoog om zelf een touw op een paal te krijgen temeer omdat de palen ook nog eens een paar meter van de kant verwijderd zijn. Wij voeren als eerste maar hadden wel het geluk dat er altijd wel iemand was die het touw dat Thea opgooide om de paal deed. Onze buren waren met 6 personen aan boord zodat er daar eentje aan de wal liep. Het zijn ovale sluizen van 30 m lang en een ligt aan BB en de andere aan SB zodat de buren ons touw niet kon vastzetten. Het is een hele beleving maar als je met z’n tweetjes aan boord ben en er loopt geen volk op de sluis die een touwtje aanpakt is het een niet te overzien avontuur. Na drie kwartier ben je boven en toen hebben we er maar gelijk een punt achter gezet. We hebben al meer gedaan dan we vanmorgen verwacht hadden en hier op de sluis heb je een Info met WiFi zodat we daar morgen eerst maar gebruik van gaan maken. We zijn nu weer optimistisch gestemd dat we voor de stremming van 3 nov. in Toulouse zijn want vanaf hier is het nog maar 206 km. en vanaf hier naar de volgende sluis is 52 km dus ook alweer een hele dagtaak. Nu weer even voor het overzicht: 30 km gevaren en 15 sluizen inclusief die 6 van de trap.